coachline -

We irriteren ons allemaal wel eens op het werk. Maar wat doe je eraan? Laat je het overwaaien of is de maat nu vol?

Voor de hand ligt: je collega ermee confronteren! Maar wacht even, dit is ook het moment dat conflicten kunnen ontstaan. De eerste vraag die je jezelf kunt stellen is: wat irriteert me nu het meest.
Heb ik last van het geluid? Haalt het me uit mijn concentratie? Moet ik harder werken omdat zij veel tijd spendeert aan privé zaken? Wat je hiermee doet is de feiten los te trekken van de emoties. Kijk eens naar wat er gebeurt en wat het voor gevolgen voor jou heeft.
De top 5 irritaties op het werk.

Meestal zit achter dit soort dingen een gevoel t.o.v. van de persoon dat verder gaat dan die feiten.
Misschien is er geen klik met de persoon, misschien vind je het zelf moeilijk om met deze persoon om te gaan, misschien maakt deze persoon je onzeker, etc.
Het gevaar van confronteren ligt dan ook in dat je dit stuk emoties mee neemt in je confrontatie en dat kan leiden tot verdediging of stil verzet. In beide gevallen levert het meestal geen structureel gesprek op.

Wat dan wel:
Bedenk eerst of dit een discussie waard is. Wat levert het je op? Wat is het risico?
Spreek je collega aan, maar houdt je bij de waarneembare feiten ( ik hoor dat je veel telefoongesprekken te voeren hebt / privézaken te regelen hebt) . Vertel erbij welk effect ze op jou hebben (ik vind het lastig om me dan te concentreren en maak me zorgen over de werkdruk en ben bang dat we het niet af krijgen )daarna geef je aan wat je zou willen of vraag je naar een oplossing. (zou je die gesprekken op een andere plek kunnen doen) Let op: kies voor de IK vorm!

De eerste vragen zijn weer heel concreet. Door wie wil je dat het opgemerkt wordt? Wat wil je vooral dat er opgemerkt wordt. (probeer dit eens zo concreet mogelijk voor jezelf te bedenken)
Waar bestaat dat "opmerken” uit? Zijn dat complimenten, uitgesproken waardering. Hoe zou jij dat "opgemerkt worden " herkennen?

Als je met een video camera van boven af naar de werk situatie kijkt; wat zie je dan dat er gebeurt tussen jou en degenen door wie je opgemerkt wil worden. Zoom in op jezelf; wees eens eerlijk; hoe ziet het eruit. Vertel je wat je doet? Praat je hard of zacht, Let op lichaamstaal, etc. Waarschijnlijk wordt dan al wel een beetje zichtbaar waarom je niet opgemerkt wordt.
Let op: opgemerkt worden gaat vaak over gewaardeerd worden.

Wat dan wel
Als je weet door wie en voor wat je graag opgemerkt (lees; gewaardeerd)wilt worden, kun je nadenken over manieren om dit onder de aandacht te brengen en welk moment hier geschikt voor is.
In het algemeen geldt: Vertel enthousiast over de dingen die je doet. Niet alleen in een functionerings gesprek, maar juist in de dingen van alle dag. Deel je ervaringen met anderen. (dan weten ze wat je doet) wees geïnteresseerd in anderen , stel vragen; dat geeft jou de mogelijkheid om ook wat te vertellen en zij sullen gestimuleerd worden om jou ook vragen te stellen.

Weer eerst de vragen:wat heb je precies met wie afgesproken. Ga nog eens na bij jezelf hoe duidelijk en hoe hard de afspraak was. Wat zijn de gevolgen voor jou ?
Welk gevoel leveren die gevolgen op? Voel je je niet erkent, maakt het je boos of loopt het zo’n vaart niet. Let op dat je de feiten weer los ziet van de emoties.
Bedenk voor jezelf wat voor jou het belangrijkste is nav een niet nagekomen belofte ;
Wil je hierin berusten? Ga je in stil verzet? Ga je hints weggeven? Of hijs je jezelf over de drempel heen en spreek je de persoon aan op de niet nagekomen belofte? De keuze is aan jou!

Wat dan wel.
Als je de persoon aan spreekt kies dan een concrete belofte (dus niet in het algemeen praten over dat beloftes nooit worden nagekomen)
Stel jezelf van te voren de vraag: wat wil je bereiken ? wat wil je eruit halen?
Kies weer voor de ik vorm; geef aan welke feiten jij hebt opgemerkt. (Ik merk dat ….wat we afgesproken hadden nog niet gelukt is..) zorg ervoor dat je woorden mogelijkheden / openingen voor de ander bieden om op in te gaan; ( gelukt? Nee , inderdaad nog niet) Je zou hier ook voor de vragende vorm kunnen kiezen. ( ik merk dat… heb jij al kunnen kijken naar..)
Luister naar wat de ander zegt en haak daarop in op weg naar je doel: ( ik hoor dat de drukte…. Hoe kunnen we deze afspraak verder..)

Eerst weer de vragen: hoe komt het dat zij werk afschuiven? Hebben ze het zo druk? Is dit een blijk van waardering naar jou (zij kan het aan) Of denk je dat het uit gemakzucht is? En heel belangrijk: hoe doen ze dat afschuiven. De manier waarop is vaak doorslaggevend voor het gevoel dat je eraan over houd! Jouw gedachten hierover leveren emoties die jou kunnen beïnvloeden in je reactie en/of gedrag.

Hoe komt het dat je dit afschuiven laat gebeuren, heb je weinig werk, wil je graag mensen helpen of vind je het lastig om nee te zeggen? Of om je grenzen aan te geven? Meestal zijn deze laatste 2 het geval.
Hoe is dat zo gekomen dat zij werk naar jou schuiven? Is dat ineens of is dat langzaam erin geslopen? Het kan goed zijn dat je in het begin het extra werk wel prima
vond, maar daar nu anders over denkt. Dat betekend dat je je houding moet gaan aanpassen omdat het nu niet meer goed voelt. Dat betekend voor je collega’s ook verandering! Neem er de tijd voor

Wat dan wel
Probeer dit toeschuiven van werk eens op een rustig moment (pauze) te bespreken. Vertel weer vanuit de ik vorm wat het met je doet en vraag hoe dit anders zou kunnen.
Als het gaat om de manier waarop dan is dit het onderwerp van gesprek! Ik merk dat de manier waarop je me vraagt…… mij onzeker maakt / me irriteert…en ik wil graag prettig samen werken… zouden we…)
Bedenk eens voor jezelf wat je wel wil doen en wat niet. sommige dingen zijn wellicht niet zo tijdrovend en vind je ook niet erg om te doen. Waarom dan moeilijk doen?
Als je werk toegeschoven krijgt en je wilt het niet doen kun je weer aangeven vanuit de ik vorm met een positieve zin:
Ik begrijp dat je het druk hebt en waardeer je vertrouwen in mij, maar …
Ik zou dit graag voor je doen, maar … of kan ik je op een ander moment…
Vind je het lastig om ad hoc te reageren? Creëer tijd voor jezelf door te vragen of je er later op terug kunt komen/ kunt reageren etc.

Waarom is de vergadering nutteloos? Wat zou je eigenlijk willen dat er met zo’n vergadering gebeurt? Wat is jouw aandeel hierin?
Wat ons meestal irriteert is dat er te weinig concrete afspraken worden gemaakt, dat het altijd dezelfden zijn die het hoogste woord voeren en dat gemaakte afspraken niet nagekomen worden. Wat irriteert jou het meest? Ligt dat aan personen? Of zit het in de inhoud. Of beiden?
Dat is belangrijk om vast te stellen

En hoe ziet jouw rol eruit? Kom je uit de verf? Durf je je mening te geven? Durf je de discussies aan te gaan. Of zit daar juist je frustratie. Als dat het geval is kun je voor jezelf naar manieren zoeken om hier dit te verbeteren; bijv. een onderwerp van de agenda kiezen , je daar goed op inlezen en alvast je mening voor jezelf formuleren. Spreek met jezelf af dat je op dit ene punt van je zal laten horen. Heb je nog wat ruggensteun nodig? Pols dan een collega (die ook in de vergadering zal zijn) hoe hij/zij hier over denkt en vraag of hij/zij je wil steunen.
Als het om het effect van het vergaderen zelf gaat dan kun je dit als onderwerp op de vergadering inbrengen. (ik merk… hoe kunnen we..)
Gaat het over personen dan is dat lastiger. Er zijn binnen een vergadering allerlei verschillende vergader typen te herkennen (de drammer, de ja-knikker, de zwijger etc. ) en op ieder type zou je anders kunnen reageren .
Op internet is daar veel over te vinden: kijk eens bij de online cursussen van intermediair

verhalen en nieuws